تبلیغات
صفوف آهنین - مرصوص - بهترین راه پیدا کردن معرفت نسبت به امام زمان (عج) از منظر اسلام

 
 

 


مرصوص - نجوا : اسلام ناب محمّدی(ص) و یا همان مذهب تشیّع، هستی را طفیل نور امام(ع) می‌داند. بدین لحاظ خود را در هر شرایط و در تمام عوالم وجود وابسته به امام(ع) و از امام(ع) می‌داند، لذا شناخت امام(ع) برای او امری فرعی محسوب نمی‌شود. در منظر شیعه، امام(ع) اصل و تمام دین اوست. امام(ع) مربی و معلم كلیه مخلوقات در عوالم هستی است و لذا شیعه برای رشد در درجات فضل و در مسیر اِنّا اِلَیهِ راجِعون خویش محتاج تعلیم وتربیت است.
از منظر شیعه، امام(ع) باب الله است و تنها بابی كه خداوند اراده‌كرده‌است تا بسوی او باز باشد و سیّد ما رسول الله(ص) فرمود: « وَ سَدُّ الابوابُ اِلاّ بابُه ». تنها از طریق اوست كه می‌توان رشد كرد، اوست كه دست شیعه را میگیرد و در درجات فضل بالا می‌برد، كه این راه بردنی است، نه رفتنی كه حق تعالی(جَلّ جلالُه) فرمود:
« سُبحانَ الّذی اَسری بِعَبدِه لَیلاً مِنَ المَسجِدِ الحَرام اِلَی المَسجِدِ الاَقصَی الّذی بارَكنا حَوله ….».

 
  
 
او بنده‌اش را سیر داد و نه آنكه بنده به سیر پرداخت.
شیعه خاكی در دستان امام(ع) خویش است تااز او هر چه می‌خواهد بسازد، ظرف محبتهای خاصّه اوست، سربازی برای پاسداری از حریم ایشان و پنجره‌ای است بدور از هرگونه رنگ‌پذیری از غیر، حتّی از خویشتن خویش، كه نور امام(ع) از مجرای او به دیگران می‌تابد. شیعه از غیر نمی‌گیرد كه از امام(ع)ش بیاد دارد كه فرمود:« طَلَب المَعارف مِن غَیرِ طَریقِنا اَهلَ البَیت مُساوِقُ لانكارِنا ». كسب معارف از غیر ما اهل بیت(س) مساوی با انكار ماست.
شیعه در اسلام ناب محمّدی(ص) برمی‌خیزد، حركت می‌كند. پیروان مصلح، خود باید مصلح باشند و جامعه را به صلاح بكشانند، همه‌جا باید به نام مهدی(عج) و برای مهدی(عج) باشد، امام(ع) خویش را زنده می‌داند و بدنبال راهی است كه به دسترسی ایشان منجر شود.
« كه عمل صحیح به قرآن نیاز به هادی دارد».
«تا منظر الهی رااز هادی نگیری، در ضِلالَتی، حتّی اگر به قرآن عمل كنی، مگر خوارج جز این بودند!؟»:
« برای عمل به قرآن شمشیر بر فرق امام(ع) علی(ع) می‌زنند و برای كسب ثوابِ فراوان، شب قدر را انتخاب میكنند! »
« از هادی كه‌نگیری، از شیطان گرفته‌ای، هر نامی كه میخواهی بر آن بگذار، معارف، عرفان، فلسفه، فقه، خواست مردم، دموكراسی و هزاران نام ناگفته، كه خود داناتری».


موضوعات منطبق با اسلام آمریكایی


1. صرف شناسنامه‌ای توصیف كردن امام(ع) زمان(عج)
اسلام آمریكایی امام(ع) را مردود نمی‌شمارد. او فرزند رسول خداست، صاحب مقام والاست، مدحش واجب است، اینك خداوند او را برای محفوظ ماندنش از شرّ دشمنان، از نظر غایب ساخته‌و لذا راه دسترسی به ایشان مسدود است، ظهورش به خواست الهی است و در گرو رفتار ما نیست و كسی جز خدا زمان آن را نمی‌داند. شناخت او واجب است. مشخصات فردی، سال تولّد، طول عمر، نسب فرزندان، مسكن، سیرت و صورت حضرت، مواریث ایشان، ویژگیهای‌جسمی و مشخصات فردی و خانوادگیشان را باید شناخت. در اوقاتی كه مربوط به ظهور آن حضرت است، برای ظهورشان تنها باید دعا كرد و در غیبت ایشان تنها باید انتظار كشید و با دعا و ندبه ظهورشان را درخواست كرد. وقایع مربوط به ایشان در دوران غیبت صغری و كبری را باید دانست، نواب ایشان را باید شناخت و در هر سال در نیمه شعبان با برگزاری جشنها و مراسم ویژه از مقام ایشان تجلیل به عمل آورد.
بر اساس این منظر، ظهور هنگامی خواهدبود كه ظلم و جور جهان را پُر كند ولذا شوریدن برعلیه ظلم و جور جایگاهی نداشته و از آنجا كه خداوند خود، یكشنبه امر ظهور را فراهم می‌آورد، زمینه‌سازی برای ظهور معنایی ندارد و تنها انتظار ظهور شیعه را از زمره پیامبران و صدّیقان و صالحان قرار خواهدداد.
در بررسی تفكر اسلام آمریكایی، نسبت به امام(ع) درمی‌یابیم كه حركت و به حركت كشاندن جامعه، زمینه‌سازی و تمهید برای ظهور معنا ندارد. در این تفكر امام(ع) ، در حدّ یك خاطره در ذهن شیعیان وجود دارد، كه گاهی مشكلات مالی ویا درمانی آنها را حل می‌كند.
چنین اسلامی اصولاً به حركت نمی‌رسد، چنین تفكری هیچوقت برای آمریكا و قدرتمندان جهانی ضرری ندارد و مهدویّت و یا شناخت ایشان هیچ ضرری به منافع آنها نمی‌زند و بلكه توجیه‌كننده آن نیز هست.
2. صرف بررسی فضایل و مناقب ایشان
ائمه(ع) دارای فضایل بسیاری هستند كه تنها بخش كوچكی از آن در خور فهم مستمعین بوده‌است و نه آنچنانكه شأن ایشان، در ادعیه و زیارات خصوصاً در زیارت جامعه كبیره آمده‌است.
اسلام آمریكایی، امام(ع)ت و قائمیّت و دیگر فضایل امام(ع) را دور و دست نیافتنی بشمار می‌آورند و از فضایل اهل بیت(ع) صدقه دادن، چاه كندن، روزه گرفتن و دعا كردن را بزرگ می‌شمارد! حال آنكه تنها یكی از فضایل امام(ع) كه قائمیّت ایشان است بر شیعیان نثار گردد، جهان قائم به ایشان می‌شود.
3. صرف ذكر ماجرای تشرّف یافتگان به حضور امام زمان(عج)و…
آرزوی هر شیعه آن است كه در زمان غیبت و غربت خویش به محضر امام زمان(عج) باریابد و لحظاتی را در كنار ایشان به سر برد. از همین رو برای پاك‌طینتانی كه به محضر امام زمان(عج) باریافته‌اند، احترام بسیار قائلیم و ماجرای تشرّف ایشان را ارج می‌نهیم. امّا حاصل آن گفتار چیست؟ نتیجه حركت زایی آن كدام است و چه تأثیری در حل مشكلات جامعه خویش و یا پرده‌افكنی از معضلات معارفی شیعه داشته‌است؟ كدام گام عملی برای ظهور برداشته‌شد؟
هر اقدام در چارچوب دین كه جایگاهی در زمینه‌سازی ظهور نداشته‌باشد و به ظهور نیاجامد، اسلام آمریكایی است. استفاده از دین برای غفلت دینداران بهترین وسیله است، چنین دینی، اسلام آمریكایی است. در میدانی چنین تنگ و ناهموار كه دین وسیله‌ای در دست شیطان قرار میگیرد، ذكر ماجرای تشرّف یافتگان، آیا خشم آمریكا و… را در پی خواهد داشت؟! آیا احساس نگرانی برای آنها بوجود می‌آورد؟! آیا چنین موضوعاتی سربازگیری برای جبهه حق است؟!
در هنگام ظهور، برای طرح دانستنی‌هایی كه بجز خاطره اثر دیگری در ذهن شیعیان نخواهدگذاشت، چه پاسخی در محضر امام(ع) داریم؟!!
4. ذكر آیات و احادیث پیرامون امام زمان(عج)
رسول اسلام(ص) در هزار و اندی سال پیش این موضوع را بیان فرمود كه:
رَبِّ تالَ القُرآن وَ القُرآن یَلعَنُه.
« چه بسیار قرآن خوانان كه قرآن لعنتشان میكند.»
آنكه قرآن می‌خواند تا محفوظات خویش را بیشتر كند، بر دیگران فخر بفروشد، در عرصه دینداران برتری جوید و … ، او را با امام(ع) چه كار؟ او نه مرد میدان حركت است ونه مرد میدان جهاد.
ذكر آیات و احادیث، آنگاه كه ارضاء خود باشد، بزرگترین سكون است، كه اسلام آمریكایی سكون می‌خواهد و قعود. اهل سكون و قاعدین را با امام(ع) چه كار؟ چرا كه امام(ع) قائم است و پیوسته در حال حركت.
5. به دعا، جشن تولّد و تحریك احساسات مردم بسنده‌كردن
از منظر اسلام آمریكایی، دعا و … عاملی برای التیام قلب است. اسلام آمریكایی ما را به قعود می‌خواند و اسلام ناب محمّدی(ص) به جستجوی امام(ع).
رفتار ما در قالب كدام اسلام می‌گنجد؟
6. صرف تبیین امام(ع) و عدم تبیین وظایف مأموم نسبت به امام(ع) حیّ خود
اسلام آمریكایی با طرح شخصی بنام امام(ع) مخالفتی ندارد. مقدّسین بسیاری در طول تاریخ بوده‌اند كه هیچگاه مورد عداوت و دشمنی مستكبران جهان قرار نگرفته‌اند. در اسلام آمریكایی سعی می‌شود، امام(ع) در جایگاهی رفیع ودست نیافتنی قرارگیرد، امام(ع) كه در گذشته دور زندگی می‌كرده‌است‌، امام(ع) حاضر نیز در غیبت به سر می‌برد و پیروی مأموم از آنها در حد دوست داشتن، جشنِ شادی و عزاداری برای او محدود میگردد. لذا با هر آنچه كه وظایف شیعه را به عنوان مأموم و پیرو امام(ع) مطرح میكند، ممانعت بعمل می‌آورد.
اسلام آمریكایی از هر چه كه امام(ع) را به عنوان تنها مربّی، معلّم و رهبر جامعه معرفی كند، اِبا دارد. اسلام آمریكایی از طرح چگونه مأموم بودن كه از آن تبعیت و تسلیم محض در قبال او راه نجات خود را بدست می‌آورد، پرهیز می‌كند. هر آنچه خواب خوش ستمگران را بهم بزند و به آگاهی و رشد الهی فرد و جامعه منجر شود، مورد قبول اسلام آمریكایی نیست. اسلام آمریكایی به شدّت از طرح وظایف مأموم در قبال امام(ع) خویش پرهیز دارد و با آن مخالفت می‌كند.
7. پرداختن به خود ( خودسازی و … ) و عدم آماده كردن جامعه
اسلام آمریكایی به خودسازی و در خویش فرو رفتن و برای كسب كمال از جامعه بریدن و یا به كار جامعه نپرداختن بهای بسیاری می‌دهد.
شیطان اگر چهره واقعی خود را به انسان نشان می‌داد، هرگز او را نمی‌پذیرفت و اگر به خدا قسم یاد نمی‌كرد كه خیرخواه او است، آدم(ع) فریب نمی‌خورد اسلام آمریكایی تفسیر جشن و شادی و غفلت از ظهور را، انتظار ارائه می‌كند. اسلام آمریكایی لباس انتظار را وارونه بر تن شیعیان می‌كند و جامعه خشنود از اینكه جشنی برپا كرده و وظیفه خویش را به انجام رسانده و امام(ع)(عج) را راضی نموده‌است، غافل از آنكه از این انتظار، شیطان خنده مستانه سرمی‌دهد و دشمنان اسلام از خواب مسلمانان، امنیّت می‌یابند. موضوعات منطبق با اسلام ناب محمّدی((ص)) موضوعاتی كه طرح آن با عث حركت شیعیان بسوی ظهور می‌شود.چگونه رفتار كنیم تا امام (عج) به جامعه ما نظر و اقبال نمایند.
تبیین جامعه مهدوی عج
تبیین چگونگی زمینه‌سازی برای ظهور امام زمان عج و دعوت مردم به آن اسلام آمریكایی و مهدویّتیاورن مهدی عج مشخصات جامعه متحسّس فتنه‌های آخَرالزّمان و روش مقابله با آن بررسی رفتارهای میّت، حیّ، قاعد و قائم در قبال امام زمان عج برنامه‌های آموزشی و فرهنگی مناسب ظهورتشكیل كاروان و به راه انداختن لشگر بسوی ظهور . موضوعاتی كه طرح آن با عث حركت شیعیان بسوی ظهور می‌شود.

 اسلام ناب محمّدی(ص) حركت آفرین است. شیعیان به امام حیّ و هادی الهی نیاز دارند. این نیاز، نه در حرف و سخن بلكه در صحنه عمل متجلّی می‌گردد. شیعه نیازمند ظهوراست تا بر اثر ازدیاد نور و محو حجب به امام خویش نزدیك شود و از وجود شریف ایشان انتفاع خاص برد. از ولایت، امام(ع) امارت وخلافت ایشان بچشد و ارتزاق كند. تا به اشاره امام(ع) عقول كامل گردد و در درجات فضل رشد یابد. با چنین منظری، ظهور یك باید است‌. از آنجا كه نسبت شیعه با امام(ع) ، تعلیم وتربیت اوست، لذا هر موضوعی در تعلیم و تربیت جایگاه نخواهد داشت. اگر شیعه امر شده‌‌است كه حَیِّ عَلی خَیرِالعَمَل، بسوی بهترین عمل‌ها بشتابد و چه عملی بهتر از عملی كه امام(ع) به آن فرا می‌خوانند و اگر امر شده‌است كه فَیَتَّبِعونَ اَحسَنَة، به هر موضوعی نمیتواند دل ببندد، زیرا او را به نیكوترین روشها خوانده‌اند. چگونه رفتار كنیم تا امام(ع) به جامعه ما نظر و اقبال نمایند.

 در اسلام ناب محمّدی(ص)هادی الهی محور است و همه چیز قائم به اوست. او حیّ است و جامعه را از مردگی به حیات می‌كشاند. او قائم است و جامعه را از قعود به قیام می‌كشاند. صِراطَ المُستَقیم آن چیزی است كه امام(ع) عج نشان میدهد. خواست خدا، خواست اوست و رضایت خدا، رضایت اوست و او نمی‌خواهد مگر آنچه را كه خدا بخواهد، وَ ما تَشائونَ اِلاّ اَن یَشاءَ الله .



ادامه مطلب

Share طبقه بندی: مقالات، 
برچسب ها: مهدویت، معرفت، امام شناسی، اسلام آمریکایی، بهترین راه پیدا کردن معرفت نسبت به امام زمان (عج) از منظر اسلام،  
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 18 اسفند 1389 توسط نجوا
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : | :